Σάββατο, 31 Αυγούστου 2013

Φωτογραφίες ανθρώπων,1: Φωτογραφία της οικογενείας Σουλτάνας και Σάββα Ελευθεριάδη, Καστοριά 1951*Photos of people, 1: Photo of the family of Soultana and Savvas Eleftheriadis, Kastoria 1951





Φωτογραφίες ανθρώπων,1: Φωτογραφία της οικογενείας Σουλτάνας και Σάββα Ελευθεριάδη, Καστοριά 1951 * Photos of people,1: Photo of the family of Soultana and Savvas Eleftheriadis, Kastoria 1951


Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος


Οι συλλέκτες συνήθως ενδιαφέρονται και συγκεντρώνουν φωτογραφίες ιστορικών προσώπων ή «διασήμων» ανδρών και γυναικών. Επίσης τους ενδιαφέρουν οι φωτογραφίες ιστορικών ή κοινωνικών σημαντικών γεγονότων καθώς και ιδιαιτέρων συμβάντων είτε αυτά συνέβησαν μία φορά, είτε συνέβησαν κατ’ επανάληψιν στον παρελθόντα χρόνο. Με άλλα λόγια, οι καλοί συλλέκτες φωτογραφιών συγκεντρώνουν υλικό το οποίο αναφέρεται σε ξεχωριστά, κατά την εκτίμησή τους, πρόσωπα και σε ιδιαίτερα γεγονότα και συμβάντα. Οι φωτογραφίες που δείχνουν τα συνηθισμένα πρόσωπα και τα καθημερινά τρέχοντα γεγονότα - ο πολύς κόσμος και οι ζωές των πολλών ανθρώπων - για ένα συλλέκτη, άξιο του ονόματός του, συνήθως, δεν έχουν σημασία.  
Συλλέγω τρεις ιδιαίτερες ενότητες φωτογραφιών, οι οποίες καθόλου  ή ελάχιστα ενδιαφέρουν τους καλούς συλλέκτες: φωτογραφίες γάμων, φωτογραφίες ανθρώπων και φωτογραφίες συμβάντων. Από αυτές τις τρεις ενότητες ελπίζω να αναρτηθούν στο blog, όσες περισσότερες είναι δυνατόν να δημοσιευτούν.

  


Η συγκεκριμένη φωτογραφία, η πρώτη στην σειρά, αποτελεί από μόνη της ειδική περίπτωση. Όταν την είδα σκέφτηκα: Θεέ μου τι ομορφιά! και την κράτησα επάνω στο γραφείο μου περίπου ένα χρόνο για να την βλέπω ή για να την παρατηρώ και να αισθάνομαι καλύτερα. Στο πίσω μέρος είναι γραμμένα με μελάνι, από τον πατέρα,  τα ονόματα της εικονιζομένης οικογενείας. Αντιγράφω:

«Οικογένεια Σάββα Ελευθεριάδου – Εξ αριστερών προς τα δεξιά.
Ι) Όρθιαι
1) Αρτεμισία 2) Ελευθερία 3) Μαρίκα 4) Βικτωρία 5) Σοφία
ΙΙ) Καθήμενοι
1) Κούλα 2) Σουλτάνα, μήτηρ 3) Χρηστάκης και 4) Σάββας, πατήρ      

Καστοριά 6/9/[19]51»

Το ζεύγος, η Σουλτάνα και ο Σάββας Ελευθεριάδης, έκαμαν 7 παιδιά, 6 κορίτσια και ένα αγόρι, τον Χρηστάκη. Όλα τα παιδιά έχουν ανοικτά χρώματα, είναι καλοντυμένα και στέκονται απέναντι στον φακό: με ελαφρύ χαμόγελο το αγόρι - περισσότερο χαμογελούν τα δύο κορίτσια πίσω του, ενώ τα άλλα 4 κορίτσια μένουν σοβαρά.  Διακρίνω μία μικρή μελαγχολία στην πρώτη κόρη, την Αρτεμισία και στην πιο μικρή, την Κούλα. Όμορφο χαμόγελο έχει και η μητέρα, ντυμένη με το σκούρο φόρεμα, ενώ ο πατέρας φορεί κουστούμι και είναι σοβαρός, τόσο όσο χρειάζεται. Προφανώς οι γονείς ήθελαν αγόρι και αυτό γεννήθηκε  μετά από 5 πανέμορφα κορίτσια. Δεν σταμάτησαν και έτσι ήρθε η Κούλα, η ομορφιά στην αγκαλιά της μητέρας. Τα πέντε κορίτσια νομίζω ότι μοιάζουν στην μητέρα, η Αρτεμισία και ο Χρηστάκης πήραν κάτι και από τον πατέρα τους. Εάν έπρεπε να επιλέξω θα έλεγα όλες αλλά αν, παρ’ όλα αυτά, έπρεπε να πω ένα όνομα θα έλεγα την Ελευθερία, την δεύτερη από αριστερά με τις υπέροχες κοτσίδες και την έντονη έκφραση στο καθαρό της πρόσωπο.      
Θα ήθελα να γνωρίσω πως μεγάλωσαν και πώς ζούνε τα κορίτσια και το αγόρι, οι γυναίκες και ο άνδρας αργότερα. Και πως έζησαν οι γονείς. Αλλά κάθε φορά οι εικόνες τους,  οι οποίες όσο περνούσε ο καιρός άλλαζαν, να μένουν πάντα δίπλα και μαζί με αυτές τις εικόνες της φωτογραφίας,  βγαλμένης στην Καστοριά λίγο μετά το τέλος του Εμφυλίου.
Θα το ξαναγράψω γιατί έτσι θέλω να κλείσει το κείμενο: Πόση ομορφιά υπάρχει εδώ, φως λάμπει όλη η οικογένεια!    


Τρίτη, 20 Αυγούστου 2013

[Θεσσαλονίκη, Εβραίοι 3 * Thessaloniki, Jews 3]: parva iudaica thessalonicensia III


[Θεσσαλονίκη, Εβραίοι 3 * Thessaloniki, Jews 3]: parva iudaica thessalonicensia III


Δύο εγκύκλιοι της Γενικής Διοικήσεως Μακεδονίας και ένα έγγραφο του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης σχετικά με την πλήρωση των κενών θέσεων εργασίας από «Έλληνες ανέργους» - των θέσεων οι οποίες δημιουργήθηκαν μετά τον εκτοπισμό των εβραίων, Μάρτιος και Ιούνιος 1943 – Άλλα 3 σχετικά έγγραφα * Two circulars of the General Administration of Macedonia and a document of Commercial and Industrial Chamber of Thessaloniki related to the filling of employment vacancies of " unemployed Greeks " - positions that were created after the deportation of Jews, March and June 1943 - Other 3 documents


Schwarze Milch der Frühe wir trinken sie abends
wir trinken sie mittags und morgens wir trinken sie nachts
wir trinken und trinken
…………………………………………………………………
P. C.
 



ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ
ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
Υπηρεσία Ισραηλιτικών Υποθέσεων
Αριθ. Πρωτ. 5/418                                        Εν Θεσσαλονίκη τη 30 Μαρτίου 1943




                                                       Προς
    
          Άπαντας τους Οργανισμούς Δημοσίου Δικαίου
          και διάφορα Ασφαλιστικά Ταμεία και Ιδρύματα
          της Θεσσαλονίκης 

                                                       Ενταύθα




     Έχομεν την τιμήν να παρακαλέσωμεν υμάς όπως εντός
προθεσμίας οκτώ (8) ημερών από της κοινοποιήσεως της παρούσης,
υποβάλητε εις την Υπηρεσίαν Διαχειρίσεως Ισραηλιτικών περιου-
ών (Κτηματικόν Γραφείον Θεσσαλονίκης), αμελητεί και άνευ άλλης
 υπομνήσεως  ονομαστικάς καταστάσεις των αποχωρησάντων της υπη-
ρεσίας σας μισθωτών εν γένει ισραηλιτών υπαλλήλων, υπηρετών ή εργατών μετά
της υπηρεσίας ήν έκαστος εξ αυτών εξετέλει, των προσόντων των
και του μηνιαίου ή ημερησίου μισθού των, προκειμένου εις τας
θέσεις αυτών να τοποθετηθώσιν Έλληνες άνεργοι διοριζόμενοι
αρμοδίως παρά της συσταθείσης παρ’ ημών Ειδικής Επιτροπής εξευ-
ρέσεως και διορισμού μισθωτών εις τας Ισραηλιτικάς Επιχειρήσεις.
       Αι καταστάσεις αύται δέον να συνταχθώσι μετ’ απολύ-
του ακριβείας και υπ’ ευθύνη των Διευθυντών ή των Προέδρων εκά-
στου Οργανισμού ίνα η Επιτροπή, εν γνώσει των πραγματικών συν-
θηκών μιας εκάστης περιπτώσεως, πληρώση τας κενωθείσας θέσεις
δι’ Ελλήνων υπαλλήλων.
      Ο κοινωνικός σκοπός της ανωτέρω Επιτροπής, ήτις
μέλλει να επιληφθή της ρυθμίσεως του αναφερομένου έργου είναι
μέγας και δεν χρήζει ιδιαιτέρας αναπτύξεως, εφ’ όσον εις όλους
είναι γνωστόν ότι χιλιάδες νέων Ελλήνων, κοσμουμένων με επαρκή
προσόντα, παραμένουσιν από πολλών έτων άνεργοι, πυκνούντες διαρ-
κώς τας τάξεις του πνευματικού προλεταριάτου, προς ζημίαν του
Κοινωνικού συνόλου.

                                                      Ο

          Υπουργός Γενικός Διοικητής Μακεδονίας
                          
                     Β. ΣΙΜΩΝΙΔΗΣ

 


Αυτό είναι το κείμενο της εγκυκλίου της Γενικής Διοικήσεως Μακεδονίας, το οποίον δημοσιεύεται παρακάτω στο πρωτότυπο – ένα από τα ακριβή αντίγραφα τα οποία έκαμε και αυθημερόν [30 Μαρτίου 1943] απέστειλε η Γενική Διοίκησις στους διαφόρους παραλήπτες της εγκυκλίου. Το συγκεκριμένο αντίγραφο εστάλη στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριου Θεσσαλονίκης και, όπως φαίνεται από την σφραγίδα άνω αριστερά, παρελήφθη στις 2 Απριλίου 1943. 





   Η εγκύκλιος της Γενικής Διοικήσεως Μακεδονίας απευθύνεται προς άπαντας τους Οργανισμούς Δημοσίου Δικαίου και προς τα διάφορα Ασφαλιστικά Ταμεία και Ιδρύματα της Θεσσαλονίκης. Με αυτήν, στο πρώτο μέρος, ζητείται από τους παραλήπτες να συντάξουν και να αποστείλουν στην Υπηρεσία Διαχειρίσεως Ισραηλιτικών Υπηρεσιών - ΥΔΙΠ - κατάλογο των «αποχωρησάντων»  μισθωτών Ισραηλιτών υπαλλήλων, υπηρετών ή εργατών, προκειμένου να πληρωθούν οι κενές πλέον θέσεις  με «Έλληνες ανέργους». Η ειδική Επιτροπή, η οποία ήδη  έχει συσταθεί για να εξεύρει και να διορίσει μισθωτούς στις Ισραηλιτικές Επιχειρήσεις, αναλαμβάνει να διορίσει και τους αντικαταστάτες των απόντων Ισραηλιτών στις θέσεις των διαφόρων Ταμείων, Οργανισμών και Ιδρυμάτων.   Η εγκύκλιος αποστέλλεται στις 30 Μαρτίου, ενώ η πρώτη σειρά συρμών έφυγε από τον σταθμό 15 μέρες ενωρίτερα. Αυτές ακριβώς τις ημέρες, με όλους τους εβραίους στην διαδικασία εκτοπίσεως, ο Υπουργός Γενικός Διοικητής Μακεδονίας Βασίλειος Σιμωνίδης, υπογράφει και αποστέλλει την παραπάνω εγκύκλιο προς τις Υπηρεσίες στις οποίες εργάζονταν, μέχρι πριν από λίγες ημέρες, μερικοί αποκλεισμένοι, τώρα, εβραίοι.
  Στο δεύτερο μέρος της εγκυκλίου επαναλαμβάνεται η χαρακτηριστική φράση:
«να πληρώση [η Επιτροπή] τας κενωθείσας θέσεις δι’ Ελλήνων υπαλλήλων», η οποία δεν αφήνει καμία αμφιβολία για έναν από τους κυριότερους στόχους της εγκυκλίου: να καταστήσει  σαφή, εκ μέρους της Διοικήσεως,  την διάκριση μεταξύ εβραίων και Ελλήνων. Κατά τον συντάκτη της εγκυκλίου, οι Ισραηλίτες της Θεσσαλονίκης δεν είναι [ήτανε] Έλληνες και συνεπώς η «αποχώρησή τους» επιτρέπει  να αντικατασταθούν στις εργασίες των με Έλληνες, και μάλιστα ανέργους.  Η θέση λοιπόν της Γενικής Διοικήσεως είναι συγκεκριμένη: αυτοί που εκτοπίζονται είναι Ισραηλίτες - δεν είναι Έλληνες και, επιπλέον, η «αποχώρησή τους» δημιουργεί κάτι καλόν για τους θεσσαλονικείς: μένουν κενές θέσεις εργασίας για τους ανέργους Έλληνες. Η εγκύκλιος κλείνει με το τελευταία μέρος της, ένα ακόμα σκαλοπάτι πιο κάτω, προς το σκοτάδι. Ο κοινωνικός σκοπός της Επιτροπής θεωρείται «μέγας» και ταυτοχρόνως προφανής: Στις θέσεις των εκτοπιζομένων  Ισραηλιτών θα τακτοποιηθούν χιλιάδες άνεργοι Έλληνες, ανάμεσα σε αυτούς μάλιστα θα τακτοποιηθούν και  «χιλιάδες νέων Ελλήνων κοσμουμένων με επαρκή προσόντα», οι οποίοι παραμένοντας άνεργοι [τις θέσεις κατείχαν οι εκτοπιζόμενοι Ισραηλίτες] πύκνωναν τις τάξεις του πνευματικού προλεταριάτου, σχημάτιζαν δηλαδή τον χώρο – προθάλαμο του κομμουνισμού.

  Η Γενική Διοίκησις με την Εγκύκλιο ψεύδεται  δύο φορές σε σχέση με δύο καίρια θέματα. Πρώτον: Οι εβραίοι της Ελλάδος ήτανε [και είναι] Έλληνες – εξ αυτών οι θεσσαλονικείς μάλιστα ήτανε [και είναι], συνολικά, οι παλαιοί κάτοικοι της πόλεως. Στο κείμενο είναι φανερόν ότι αντιδιαστέλλεται η λέξη Ισραηλίτης με την λέξη Έλληνας. Δεύτερον:  Οι εβραίοι δεν «αποχωρούν» από τις θέσεις των, αλλά διώκονται και το τελευταίο διάστημα μάλιστα με τρόπο απάνθρωπο: Οι εβραίοι σημαδεύονται και αποκλείονται, προπηλακίζονται,  αποβάλλονται από τις οικίες τους και περιορίζονται στα γκέτο, στερούνται των περιουσιών τους, διαλύονται οι ιεροί τους χώροι  και ανασκάπτονται οι τάφοι των προγόνων τους. Και αυτές τις ημέρες εκτοπίζονται οι πρώτες χιλιάδες κάτω από συνθήκες, οι οποίες δεν προδιαγράφουν καλή εξέλιξη για το μέλλον τους. Όλα αυτά ασφαλώς τα γνωρίζουν οι θεσσαλονικείς και καλύτερα από όλους ο Γενικός Διοικητής. 
  Επί πλέον το κείμενο δεν έχει τίποτε το χριστιανικό. Ο Ιησούς είπε [Κατά Ματθαίον 25.31-46]: «επείνασα γαρ και εδώκατέ μοι φαγείν, εδίψησα και εποτίσατέ με… ησθένησα και επισκέψασθέ με, εν φυλακή ήμην και ήλθετε προς με…»… «…εφ’ όσον εποιήσατε ενί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων, εμοί εποιήσατε.» Εδώ πεινούν, διψούν, ασθενούν  και  φυλακίζονται σειρές αθώων και δεν τους φυλάττει η εκκλησία, δεν τους προστατεύει η πόλη τους – το «χριστιανικόν»  κράτος τους.
 Τέλος το κείμενο δεν συνάδει με τον πολιτισμό του ανθρώπου. Στις σκληρότερες ώρες των εβραίων Ελλήνων,  ο Υπουργός δείχνει ως δέλεαρ στους Έλληνες χριστιανούς  τις περιουσίες και τις επιχειρήσεις  των διωκομένων, τις θέσεις εργασίας που μένουν κενές και εξηγεί καθαρά το συνολικό κέρδος που θα αποκομίσουν οι χριστιανοί από την «αποχώρηση» των εβραίων. Δεν το γράφει, αλλά σαφώς το υπονοεί: οι παραμένοντες χριστιανοί πρέπει να είναι εν τέλει ευχαριστημένοι ή τουλάχιστον ικανοποιημένοι που εκτοπίζονται οι εβραίοι. Συνοπτικά, επιμένοντας ακόμα μία φορά: αυτοί που φεύγουν είναι Ισραηλίτες και όχι Έλληνες, στις θέσεις πού τώρα «μένουν κενές» θα εργαστούν Έλληνες άνεργοι, εκ των ανέργων Ελλήνων πολλοί θα επωφεληθούν καθώς θα εργαστούν και στις καθαρά Iσραηλιτικές επιχειρήσεις. Το γεγονός ότι τις «Ισραηλιτικές Επιχειρήσεις» τις  δημιούργησαν με την εργασία και τον μόχθο τους σειρές γενεών εβραίων, οι πρόγονοι των εκτοπιζομένων σήμερα - αλλά και αυτοί οι ίδιοι οι έγκλειστοι, δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα στον εμπνευστή της Εγκυκλίου.  

  Δύο μήνες αργότερα η Γενική Διοίκησις επανέρχεται με νέα παρεμφερή εγκύκλιο και υπενθυμίζει σε όσους δεν απάντησαν, την υποχρέωση που έχουν να ενημερώσουν την ΥΔΙΠ, αναφέρεται μάλιστα και το ονοματεπώνυμο του ορισθέντος  υπαλλήλου, αρμοδίου για την συγκεκριμένη εργασία. Η δεύτερη εγκύκλιος δημοσιεύεται εδώ και για να παρουσιασθούν οι Οργανισμοί και τα Ταμεία στα οποία κοινοποιείται: είναι αυτά από τα οποία έλαβε ή περιμένει απαντήσεις η ΥΔΙΠ, σύμφωνα με τα κείμενα των δύο εγκυκλίων.

  
                 

  
 Το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης δεν είχε απαντήσει στην πρώτη εγκύκλιο και έτσι θα στείλει στις 21 Ιουνίου 1943 την απάντησή του, η οποία δημοσιεύεται παρακάτω. Από αυτήν φαίνεται ότι στο Επιμελητήριο δούλευαν μόνο δύο γραφείς εβραίοι: οι Α[μ]βραβανέλ Αλ. και Πέσσαχ Μαρί και δύο κλητήρες: οι Σαλτιέλ Δάριο και Ασσέρ Σαμ., συνολικά τέσσερα άτομα. Το Επιμελητήριο εξηγεί για ποιούς λόγους δεν μπορεί να προσλάβει νέους υπαλλήλους, παρόλο που  και αυτό αναγνωρίζει «τον εξόχως επωφελή σκοπό της [συσταθείσης] Επιτροπής». Ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει το τέλος του εγγράφου, όταν γίνεται αναφορά στην οικονομική κατάσταση του Επιμελητηρίου. Διευκρινίζεται ότι, επειδή από την δύναμη του Επιμελητηρίου διεγράφησαν οι Ισραηλιτικές επιχειρήσεις, το γεγονός αυτό είχε σαν αποτέλεσμα τον «σημαντικό περιορισμό των εσόδων» του Ιδρύματος. Με αυτήν την φράση, μόνον, γίνεται μνεία των πολλών Ελλήνων εβραίων, παλαιών ή νεοτέρων μελών του Επιμελητηρίου.






Όπως φαίνεται από την απάντηση του Επιμελητηρίου ο αριθμός των εβραίων εργαζομένων σε αυτό, ήτανε μόνον τέσσερα άτομα. Επί πλέον η κατάσταση στην οποία ευρίσκεται το Ίδρυμα δεν του επιτρέπει να καλύψει, από « Έλληνες ανέργους», ούτε καν τις δύο θέσεις των εκτοπιζομένων γραφέων. Το Επιμελητήριο είναι ένα πολλαπλώς ισχυρό Ίδρυμα και η απάντηση του οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι δια τους ιδίους ή παρομοίους λόγους και τα άλλα Ιδρύματα και Οργανισμοί – αποδέκτες της Εγκυκλίου, κανέναν ή ελαχίστους νέους υπαλλήλους  θα μπορούσαν να προσλάβουν στην θέση των εκτοπισθέντων. Άλλωστε, μικρός αριθμός εβραίων Ελλήνων πολιτών, εργαζόντανε πάντοτε σε τέτοιους Οργανισμούς και Ιδρύματα. Οι χιλιάδες των Ελλήνων ανέργων, οι οποίοι σύμφωνα με την πρώτη εγκύκλιο θα εύρισκαν εργασία,  είναι βέβαιον ότι δεν επρόκειτο να διορισθούν  σε Οργανισμούς και Ιδρύματα, στις θέσεις των απόντων εβραίων.
 Ο στόχος από την αρχή είναι διαφορετικός και συγκεκριμένος: Είναι οι «Ισραηλιτικές Επιχειρήσεις» και οι εβραϊκές περιουσίες στο σύνολό τους.
 Αρκετοί, όσοι είχαν διασυνδέσεις, καλή κοινωνική παρουσία και έλλειψη ηθικών αναστολών εκέρδισαν πάρα πολλά, πολλοί περισσότεροι τακτοποιήθηκαν οριστικά  και άλλοι πολλοί εξασφάλισαν, τότε, τα μέσα για την επιβίωσή τους.


 Σχετική με το θέμα των εγκυκλίων, παρότι υποβάλλεται ενωρίτερα [12 Μαρτίου 1943], είναι η αίτηση του Μ. Κ., εν αποστρατεία επισμηναγού και κατοίκου Θεσσαλονίκης,  προς την Γενική Διοίκηση Μακεδονίας. Ζητεί να τοποθετηθεί, μετά την απομάκρυνση των Εβραίων από όλες τις υπηρεσίες, σε μία κενή θέση γραφέως στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης. Η Γενική Διοίκησις διαβιβάζει [31 Μαρτίου 1943] την αίτηση του Επισμηναγού στο Επιμελητήριο και συνηγορεί υπέρ του αιτήματός του. Στις 10 Απριλίου ο Πρόεδρος του Επιμελητηρίου θα απαντήσει και θα εξηγήσει  τους λόγους για τους οποίους αδυνατούν να προβούν σε προσλήψεις  και επομένως δεν θα ικανοποιηθεί το αίτημα του εν αποστρατεία επισμηναγού. Ένας αξιωματικός, ο οποίος συμμετείχε στον πόλεμο του ’40, κινείται γρήγορα προκειμένου να καταλάβει μία κενή θέση. Αυτός που την κατείχε μέχρι χθες, κρατείται από τις δυνάμεις κατοχής στο γκέτο. Ίσως να είναι η ιδιότητα του αιτούντος,  η οποία δεν μου επιτρέπει να δω αντικειμενικά, όσα μπορεί να σκεφτεί κανείς, εξετάζοντας την πράξη από την πλευρά του Επισμηναγού.  Ό,τι και να σκέφτεται  ο καθένας σήμερα άλλωστε, ποτέ δεν μπορεί να είναι απολύτως βέβαιος για τον εαυτό του,  την δική του στάση δηλαδή σε τέτοιες ή ανάλογες συνθήκες.  Για ένα όμως θέμα υπάρχει απόλυτη βεβαιότητα: Διαφέρει εντελώς η πράξη ενός πολίτη και έχει άλλο βάρος από την στάση και τις πράξεις του αρμοδίου Υπουργού. Ο Υπουργός εκφράζει την πολιτική της Κυβερνήσεως  και διαμορφώνει  τις κινήσεις και τις δράσεις του συνόλου σχεδόν των στελεχών της Διοικήσεως στην περιοχή της ευθύνης του. Στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι αυτός, ο οποίος με την στάση του, τις πράξεις αλλά και τις παραλήψεις του, θα διευκολύνει ή θα δυσχεράνει τις ενέργειες όλων όσων ρύθμιζαν την κατάσταση, κατά την περίοδο της Κατοχής, στην Θεσσαλονίκη.
Ο συντάκτης της Εγκυκλίου φαίνεται ότι ανήκε σε όσους θεωρούσαν πως με όσα διαδραματίζονται, λύνεται ένα παλαιό και μόνιμο πρόβλημα της πόλεως. Είναι εκείνοι δηλαδή που έβλεπαν ότι η παρουσία των Γερμανών, ως ο από μηχανής θεός, βοηθούσε να τερματισθεί με τον πιο αποτελεσματικό  τρόπο η ενοχλητική παρουσία των εβραίων στην Θεσσαλονίκη, κάτι που το ίδιο το ελληνικό κράτος από μόνο του, πίστευαν ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να φέρει εις πέρας.
 Φυσικά, τόσον αυτός όσον και οι άλλοι υπεύθυνοι οι οποίοι τότε αδράνησαν, δεν μπορούσαν να γνωρίζουν το μέλλον των εβραίων – τα στρατόπεδα και την απώλεια σχεδόν του συνόλου των θεσσαλονικέων εκτοπισθέντων. Ήδη όμως έβλεπαν  τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζαν οι Γερμανοί και οι συνεργάτες τους τους εβραίους συμπολίτες των, ιδίως το τελευταίο διάστημα, και δεν έπραξαν όλα όσα θα επέτρεπαν  να συνδράμουν άπαντες με κάθε δυνατό τρόπο τους Έλληνες εβραίους, τους οποίους οι  Γερμανοί είχαν αρχίσει ήδη να  στοιβάζουν στα τρένα για το Ταξίδι .






























Τρίτη, 6 Αυγούστου 2013

Φωτογραφίες γάμων, 1 * Pictures of weddings, 1



Φωτογραφίες γάμων, 1


Τα τελευταία χρόνια συλλέγω και φωτογραφίες γάμων.  Όλα ξεκίνησαν από ένα λεύκωμα με φωτογραφίες, κυρίως γάμων, Ελλήνων μεταναστών στην Γερμανία. Μετά προσέθεσα τις φωτογραφίες του δικού μας γάμου [νύφη η Παναγιώτα Πούπη] στην εκκλησία του αγίου Νικολάου, στην Λευκάδα. Στην συνέχεια εζήτησα από τους γνωστούς και σχεδόν όλοι μου έδωσαν περισσότερες από μία. Τέλος συγκέντρωσα και συνεχίζω να μαζεύω όσες φωτογραφίες γάμων φτάνουν στους χώρους της δουλειάς μου.

Έπρεπε να γίνει η αρχή. Δημήτριος Καλαμπόκας ο γαμπρός – πανέμορφη νύφη η Δανάη Ευαγγέλου, οι δύο γονείς του συναδέλφου παλαιοπώλη [και φωτογράφου] Σπύρου Καλαμπόκα. Ο γάμος έγινε στα Ιωάννινα το 1961, στην Μητρόπολη και τις φωτογραφίες τράβηξε ο Ευσταθίου, φωτογράφος στα Ιωάννινα. Όταν παντρεύονται ο Δημήτριος είναι 35 ετών και η Δανάη 22, έχουν δηλαδή 13 χρόνια διαφορά ηλικίας. Μαζί έκαναν τρία παιδιά, και από τα παιδιά τους γεννηθήκαν, μέχρι σήμερα, τρία εγγόνια.  Από το ζεύγος ζει η Δανάη, πολύ όμορφη και σήμερα.
Πρώτα τέσσερες φωτογραφίες από την τελετή, μέσα στον ναό. Στην συνέχεια άλλες τέσσερες: ακόμα μία από την τελετή, μία όταν το ζεύγος βγαίνει από το ναό, στην επομένη η νύφη λάμπει στο κέντρο – δίπλα της η μικρή παράνυφη και η τέταρτη φωτογραφία από τον μήνα του μέλιτος, ένα ταξίδι στην Κέρκυρα. Σε αυτή την φωτογραφία φαίνεται να ταιριάζουν κάπως οι εικόνες των δύο νεονύμφων.
Τελευταία μία φωτογραφία στο στούντιο του Ευσταθίου: Η νύφη.